Dworzec kolejowy w Skórczu

Dzisiejszym blogowym wpisem powracam do tematów kolejowych, jednak nie na Warmię i Mazury, odwiedzone w ostatnim czasie, a do miejsca, które zwiedziłem podczas powrotu z krótkiego urlopu na Kaszubach. Tak się bowiem złożyło, że droga prowadziła wówczas przez miasteczko Skórcz, które nieco ponad 100 lat temu stało się na kilkadziesiąt lat węzłem kolejowym. Wszystko to za sprawą powstających na początku XX wieku linii kolejowych: w 1902 roku do Skórcza dotarła kolej ze Smętowa (na linii łączącej Bydgoszcz z Tczewem); w następnym roku położono tory do Starogardu Gdańskiego (2 lata później do Skarszew), a w 1908 roku otwarto ostatnie połączenie przez linię do Szlachty (i dalej m.in. do Chojnic). Tym samym Skórcz zyskał status stacji węzłowej o 3 kierunkach. Zapewne wówczas powstał dworzec kolejowy, według projektu spotykanego już w innych miejscach (np. w Lipuszu). Poza nim wzniesiono oczywiście szereg innych obiektów, w tym parowozownię i domy dla pracowników kolejowych. Niestety, do naszych czasów zachował się niemal tylko sam dworzec z przylegającym do niego magazynem. Nie muszę wspominać, że stan taki związany jest z likwidacją kolei w Skórczu – nie tylko zawieszono jakiekolwiek przewozy (ponad 20 lat temu), ale i rozebrano tory we wszystkich kierunkach. Jeszcze kilka lat temu wspomniany dworzec mieścił mieszkania i salon meblowy; tak przynajmniej można wywnioskować ze zdjęć, czy informacji podawanych w internecie. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że budynek jest pusty i czeka na wynajem (o czym informuje „gustowny” baner). Niestety, przekłada się to na stan zabytku, pozostawionego na pastwę czasu, przyrody i pseudografficiarzy. Warto przespacerować się wokół dworca (uwaga: równia stacyjna została dosłownie zrównana z ziemią – ale zachowały się, zupełnie zarośnięte, 2 perony), by zobaczyć tu i ówdzie, namalowane napisy z nazwą stacji, czy z zakazem palenia (tak charakterystyczne dla kolejowych magazynów), a także oryginalną stolarkę okienną, drzwi, niemal nieczytelną tabliczkę z numerem 1 i drewniane elementy konstrukcji dachu. Pamiątki dawnej świetności tego miejsca, dawnej świetności kolei…

  • Miejsce: Skórcz, gm. Skórcz, pow. starogardzki, woj. pomorskie
  • Kalendarium: pocz. XX w. – budowa
  • Stan: db / dst
  • Możliwość zwiedzania: nie
  • Inne: przy liniach kolejowych: 218/238 Myślice – Szlachta i 243 Skórcz – Skarszewy
  • Źródła: Stankiewicz, Ryszard, Marcin Stiasny, Atlas linii kolejowych Polski 2011, Wyd. Eurosprinter, Rybnik 2011; OpenStreetMap
  • Zdjęcia wykonane: 2022-07-17


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.