Pałac w Kadynach

Zapraszam dziś na wirtualną wycieczkę prawie nad sam Zalew Wiślany, do wsi Kadyny, znanej przede wszystkim z manufaktury majoliki i stadniny koni – znakomitych architektonicznie budynków, w których dziś mieści się m.in. hotel. One pojawią się na blogu, ale wizytę w Kadynach zacznę od jednego z najstarszych zabytków miejscowości – barokowego pałacu z końca XVII wieku. Budynek został oddany do użytku zapewne w 1688 roku, na co wskazuje metalowa chorągiewka na dachu. W latach 1723-1737 i pod koniec XVIII wieku został rozbudowany. Przez szereg lat zmieniali się jego właściciele; największa i najważniejsza zmiana miała miejsce na przełomie XIX i XX stulecia, kiedy to – dotychczasowy właściciel – Artur Birkner przekazał dobra kadyńskie w testamencie cesarzowi niemieckiemu Wilhelmowi II, a ten, najpierw w latach 1901-1902 zmodernizował pałac (który zachował wygląd barokowy), a następnie zbudował wspomnianą manufakturę i wiele innych budynków (m.in. szkołę). Pałac stał się tym samym letnią rezydencją cesarza i jego rodziny. W latach 1937-1944 mieszkał tam wnuk cesarza, książę Ludwik Ferdynand ze swoją rodziną. Działania wojenne oszczędziły pałac i zabudowania gospodarcze; po 1945 roku w pałacu ulokowano filię Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a następnie PGR. Nie było to oczywiście dobre rozwiązanie dla zabytku (wpisanego do rejestru w 1973 roku), jednakże remonty w latach 70. i 80. ubiegłego stulecia pozwoliły mu przetrwać w dobrym stanie. Obecnie obiekt znajduje się w rękach prywatnych i widać, że niedawno przeszedł remont. Pałac jest doskonale widoczny z ulicy prowadzącej do kadyńskiej manufaktury; oglądając go warto zwrócić szczególną uwagę na tympanon z bogatą dekoracją z herbami jednych z właścicieli majątku (z końca XVIII wieku) – hrabiego von Schwerina i jego żony. Tajemnicą pozostaje obecna funkcja zabytku – być może hotelowa?

  • Miejsce: Kadyny, gm. Tolkmicko, pow. elbląski, woj. warmińsko-mazurskie
  • Kalendarium: 1688 – budowa; 1723-1737 i k. XVIII w. – rozbudowa; 1901-1902 – modernizacja; l. 70. i 80. XX w. – remonty
  • Stan: bdb
  • Możliwość zwiedzania: nie
  • Inne: wpisany do rejestru zabytków 27.10.1973 pod numerem 679 i 28.03.2007 pod numerem A-4461
  • Źródła: Wikipedia, zabytek.pl, zabytek.pl, mapy.zabytek.gov.pl, dziennikelblaski.pl, OpenStreetMap
  • Zdjęcia wykonane: 2022-07-02


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.